Starszy pan miał na oko 60-70 lat. Najpierw powiedział mi, że urodził się tu, niedaleko. Potem zapytał czy ja jestem stąd. Nie, nie był przepitym menelikiem, który opowiada niestworzone historie, zwyczajnie chciał porozmawiać. Opowiedział, jak zaraz po wojnie wstąpił do armii, służył w jednostkach desantowych, przechodził szkolenia na terenie Rosji. Skakał na spadochronie, był nurkiem, uczył się jeździć na nartach w syberyjskich okręgach. Powiedziałem mu, że przeżył życie ciekawie. Odpowiedział, że to jego “cygańskie życie” zemściło się na nim. Powiedział, że ma dwie rodziny i dopiero kilka dni temu po wielu latach bez kontaktu udało mu się spotkać z pierwszą żoną i dziećmi. Opowiadał o swoich dzieciach, wnukach i o wszystkim co przez wiele lat robił. Spędziłem z nim może 15 minut, ale już po pierwszych dwóch nie było dla mnie ważne czy zdążę na autobus, liczył się tylko czas spędzony z tym panem. Kiedy się ze mną żegnał uścisnął mi dłoń z siłą młodego człowieka i powiedział: “Dziękuję, w końcu mogłem się komuś wygadać, bo w domu nikt mnie nie chce słuchać”.

Słuchajmy starszych ludzi, bo pomimo, że to podobno nasze pokolenie jest “przyszłością narodu” i tego typu gadanie, to przecież musimy skądś czerpać wiedzę. Zawsze, kiedy pędzac z miejsca w miejsce spotkam kogoś, kto już przeżył swoje lata zastanawiam się co w jego wieku ja będę mógł opowiedzieć przypadkowo spotkanemu na ulicy dwudziestolatkowi.

I dzisiaj nie będzie zdjęcia. Bo nie.

]]> http://ciachciach.wordpress.com/2010/05/07/insekjurowo/feed/ 0 ciachciach http://ciachciach.wordpress.com/2010/05/07/hello-world/ http://ciachciach.wordpress.com/2010/05/07/hello-world/#comments Fri, 07 May 2010 10:51:37 +0000 ciachciach http://ciachciach.wordpress.com/?p=1 ]]> Tak, założyłem tutaj to coś i mam zamiar z tego korzystać. Serio.